Zion National Park

Zion National Park

Ta zielona oaza wyłania się nagle z surowego, czerwonego krajobrazu, Zachwyca bujnością roślin i różnorodnością zwierząt. Zanim kanion rzeki Virgin stał się nieco ponad 100 lat temu pierwszym parkiem narodowym w stanie Utah, od tysięcy lat był schronieniem i centrum życia indian Anasazi, a następnie Pajutów. Dostarczał im pitnej wody, żywności oraz gwarantował cień na rozgrzanej pustyni. Swoją nazwę otrzymał od mormońskich osadników w XIX wieku. Był to czas kiedy mormoni tłumnie przenosili się na Zachód szukając odpowiednich miejsc do zakładania nowych osad, równocześnie uciekając od niechęci, a nierzadko od prześladowań. Po tygodniach wędrówki w całkowicie nieznanym terenie przełom rzeki Virgin jawił się wyjątkowo rajsko – Syjon (czyli angielskie Zion) był Ziemią Obiecaną, miejscem, gdzie mormoni mogli szczęśliwie żyć z Bogiem.  

KIEDY NAJLEPIEJ ODWIEDZIĆ ZION NATIONAL PARK?

Park dostępny jest dla zwiedzających przez cały rok, ale według nas najciekawszą i najpiękniejsza porą jest późna wiosna albo bardzo wczesne lato, czyli druga połowa maja – początek czerwca. Jest to czas kiedy zarówno rzeka jak i wodospady są jeszcze pełne wody po topniejących śniegach. Woda nie jest już tak zimna i rwąca, można zatem przejść słynne Zion Narrows (The Narrows). Latem temperatury nieznośnie rosną i nawet w cieniu upał może być ciężki do wytrzymania. Skwar może załagodzić kąpiel w rzece, która jest niezwykle orzeźwiającym doświadczeniem. Jesień jest również dobrym czasem na odwiedzenie Zionu, ale po lecie praktycznie wszystkie wodospady są już wyschnięte, a okres kwitnienia też dawno za nami. Trzeba liczyć się również z dużą, dzienną amplitudą temperatur, nierzadko sięgająca powyżej 20 stopni i przymrozkami w ciągu nocy. Zimą i wczesną wiosną, od grudnia do marca, wiele z punktów może być zamkniętych ze względu na złe warunki tras, powstające osuwiska. Zimą nie działa również usługa shuttle bus i zamknięta jest jedyna droga widokowa. 

Jak dostać się do zion national park?

Do parku wiodą dwie drogi. Pierwsza, zdecydowanie szybsza, niezależnie od tego czy jedziecie z północy czy południa prowadzi autostradą nr15. Z autostrady należy zjechać w lokalną 9, która ciagnie się wzdłuż koryta Virgin. Po drodze przejeżdża się przez kilka mniejszych i większych miejscowości, aż w końcu kilka kilometrów od bram parku, zaczyna się tasiemiec restauracyjek, kramów i różnorakich sklepików z pamiątkami, minerałami, złotym kruszcem itd.. Druga droga prowadzi stanową 89, gdzie na wysokości Mt. Caramel zjeżdża się również na lokalną 9. Do parku wjeżdża się wschodnią bramą. Trasa prowadzi praktycznie z samej krawędzi kanionu aż do jego dna. Przejazd serpentynami to niepowtarzalna okazja, by ujrzeć Zion z góry, robi to niesamowite wrażenie, szczególnie przed zachodem słońca. Droga wymaga przejazdu przez tunel, który nocą jest zamykany, dlatego warto dobrze zaplanować swoją podróż. Tunel otwarty jest w zależności od pory roku, w szczycie sezonu od godziny 8.00 rano do 20.00 wieczorem, łatwo sprawdzić to na oficjalnej stronie parku. Zaraz za samym wjazdem do parku warto zatrzymać się przy oryginalnej formacji skalnej Checkerboard Mesa. Nierzadko można zaobserwować tam bawiące się na jej ścianach kozice. 

CO WARTO ZOBACZYĆ W ZION?

Zion jest jednym z niewielu amerykańskich parków, starających się ograniczyć emisję COշ. Dlatego władze zakazały poruszania się własnym pojazdem na terenie parku i oferują darmową usługę shuttle bus. Samochód trzeba zostawić na parkingu zaraz za wjazdem, blisko Visitor Center. W szczycie sezonu (czerwiec-wrzesień), warto pojawić się w parku zaraz po otwarciu, gdyż już po godzinie 9.00 może być ciężko znaleźć miejsce parkingowe, a po 10.00 jest to praktycznie niemożliwe. Wtedy jedynym rozwiązaniem jest pozostawienia samochodu w przypadkowym miejscu poza terenem parku albo… przełożyć wizytę na inny dzień. Jak zwykle swoje pierwsze kroki warto skierować do Visitor Center. Rangerzy odpowiedzą na wszystkie Wasze pytania oraz udzielą kilku praktycznych informacji o warunkach pogodowych czy warunkach na poszczególnych szlakach.

Park jest idealnym miejscem zarówno dla wytrawnych hikerów, jak i dla przeciętnych spacerowiczów. Dla łowców przygód i dla tych, którzy szukają wytchnienia i relaksu w rajskim ogrodzie. Jednak każdy turysta powinien znaleźć czas na ikonę parku – The Narrows. Do The Narrows prowadzi 1,5-kilometrowa ścieżka, która swój początek ma w ostatnim punkcie parku – Temple of Sinawava. Nie jest to trudne przejście, ścieżka jest wybetonowana, w całości płaska i wiedzie wzdłuż rzeki. W kilku punktach natknąć się można na malutkie plaże z łagodnym zejściem do wody. Na samym końcu ścieżki rozpoczyna się szlak, a najciekawszy jego moment znajduje się kilkanaście metrów tuż za zejściem, więc nie trzeba przechodzić całości. Jednak nawet jeśli chcemy dotrzeć nawet do tego najbliższego punktu, trzeba się odpowiednio przygotować! Trasa prowadzi kamienistym, niestabilnym korytem, a prąd może być całkiem silny, nie trzeba chyba dodawać, że woda jest lodowata. Spacer na boso czy w klapkach całkowicie odpada. Kilka agencji turystycznych, zlokalizowanych przed samym parkiem, oferuje możliwość wypożyczenia specjalnych neoprenowych butów. Jeśli jednak nie planujecie kilkugodzinnej wędrówki wystarczą pełne buty. Można zaopatrzyć się w parę na zmianę lub parę starych butów, których nie będzie żal zamoczyć. W rzece płynie słodka woda, więc butom nie powinno się nic stać, chodzi jedynie o późniejszy komfort chodzenia. 

Pełna trasa wąwozem rzeki w rwącej wodzie mierzy 6 kilometrów. Jeśli kochacie przygody, będzie to na pewno niezapomniane doświadczenie. Na końcu znajduje się kilka małych miejsc kempingowych, gdzie można zatrzymać się na noc. Niezależnie od tego czy planujesz dojść do końca i wyjść z wąwozu jeszcze tego samego dnia (ok. 8 godzin treku) czy przenocować i wracać następnego dnia, potrzebujesz oficjalnego pozwolenia Wilderness Permit. Ze względu na ograniczoną ilość wydawanych permitów, warto dokonać rezerwacji dużo wcześniej, maksimum to 3 miesiące przed planowanym dniem wyprawy. Pozwolenia wydawane są od 7 do 2 dni przed planowanym wyjściem. Ceny takich passów zaczynają się od 15$ ( dla 1-2 osób), plus 5$ opłaty rezerwacyjnej ekstra. Opłata rezerwacyjna nie jest zwracana nawet w przypadku zamknięcia trasy i anulowania pozwolenia. Jeśli chcesz nocować w The Narrows potrzebujesz swojego namiotu i reszty sprzętu. Ważne jest też ubranie. Pomijając kwestie neoprenowych kombinezonów, które można wypożyczyć ( poza parkiem, gdyż Visitor Center nie oferuje takich usług!), warto pamiętać, że o ile zalecane będą spodnie z krótkimi nogawkami, to na górę warto będzie mieć ciepły sweter, polar czy kurtkę. Ochroni cię to przed wychłodzeniem. Nawet w gorące dni w wąwozie jest chłodno, przez większość dnia znajduje się on w cieniu, a kilka godzin w zimnej wodzie dodatkowo potęguje poczucie ziąbu.

Poza The Narrows park oferuje kilkanaście innych tras pieszych. Jedną z najprostszych jest Pa’rus Trail. Zaczyna się przy samym Visitor Center i ciągnie przez niespełna 3km. Warto skorzystać z niej na samym początku, ominąć kolejkę przy pierwszym punkcie przesiadkowym i spacerując Pa’rus Trail wsiąść do shuttle busa na 2 lub 3 przystanku.

Jeśli jesteście w parku wiosną lub wczesnym latem warto zahaczyć również o ścieżkę na Emerald Pools. Pierwsza część jest równie łatwa jak Pa’rus Trail, krótka, kilometrowa ścieżka prowadzi nad szmaragdowe baseny i wodospady. Jeśli po tym spacerze pozostanie niedosyt, można pokusić się o wejście wyżej, nieco bardziej stromą, nieutwardzoną ścieżką na drugą część trasy do Upper Emerald Pool i zejść szlakiem Kayenta Trail. Takie przejście to przyjemny, ok. 5-kilometrowy trek, niewymagający super kondycji.

Jedną z najbardziej spektakularnych tras jest ścieżka West Rim, kończąca się na Angels Landing, czyli anielskim lądowisku. Jest to szlak wymagający zarówno dobrej kondycji fizycznej jak i silnej psychiki – wiele punktów to wąskie przejścia nad kilkusetmetrową przepaścią. Na samym końcu grań staje się stroma i ekstremalnie wąska, jej część zabezpieczona jest jedynie łańcuchami. Trasa nie jest ekstremalnie długa, jej przejście zajmuje średnio 3-4 godziny w obie strony, ale dla najlepsi w czasie niskiego sezonu przechodzą trasę w 2 godziny (w wysokim sezonie zdarzają się kolejki na szlaku, które znacznie wydłużają przejście). Ze względu na niesamowite widoki, ciągnące się przez całą drogę, jest ona uznana za jedną z najpiękniejszych tras w całych Stanach. Całkowicie się z tym zgadzamy!

Po całodziennej eksploracji parku polecamy zatrzymać się w Zion Lodge na lunch, obiad lub przynajmniej kawę. W tym miejscu serwują świetną pizzę w amerykańskim stylu (całkiem słusznych rozmiarów). Trzeba przyznać, że najlepiej smakuje w piknikowym stylu na trawniku zaraz przed lodge, gdzie można odpocząć w cieniu drzewa. Nierzadko można jeść w towarzystwie niewzruszonych tłumem sarenek.

Dokładne mapy i długości tras dostępne są w oficjalnym informatorze parku

*długości tras przedstawione są w jedną stronę, chyba, że zaznaczono inaczej.

 

UWAGA NA ZŁODZIEI

Dla pierwszych osadników Zion jawił się niczym rajski ogród, ale teraz turyści muszą się mieć na baczności. Po parku grasują zorganizowane grupy przestępcze! Należy mieć oczy dookoła głowy, szczególnie gdy w niezapiętym plecaku znajduje się kilka kanapek, owoców czy słodyczy. Szare wiewiórki, bo o nich mowa, to niezwykle inteligentne stworzenia. Pracują w parach lub grupach i gdy jedna z nich odwraca naszą uwagę swoją słodkością i chęcią pozowania do zdjęć, druga dobiera się do plecaka. Wiewiórki nie boją się ludzi, a ich karmienie jest w parku surowo zabronione. Zion Park to jedno z tych miejsc, gdzie te małe zwierzątka zmagają się z plagą otyłości (w prawdziwie amerykańskim stylu). Wykarmione przez ludzi, umierają przedwcześnie lub nie radzą sobie z poszukiwaniem i gromadzeniem pokarmu na zimę, kiedy turystów jest zdecydowanie mniej. Władze parku są bardzo restrykcyjne pod tym względem i nawet próba nakarmienia złodziejaszka może poskutkować wlepieniem mandatu wartości kilkuset dolarów. Poszanowanie dla natury, w szczególności dla stałych mieszkańców parku, powinno być zawsze naszym priorytetem.

 

GDZIE NOCOWAĆ W ZION NATIONAL PARK?

Na terenie parku znajdują się trzy kempingi z infrastrukturą oraz “dzikie” miejsca kempingowe u szczytu The Narrows. Zion Lodge oferuje noclegi zarówno w bungalowach, jak i pokoje/apartamenty hotelowe. To niezwykłe miejsce powstało zaraz po ustanowieniu parku narodowego i gościło setki odwiedzających przez ostatnie sto lat. W środku panuje niezwykły klimat, wciąż pachnie drewnem, a w chłodniejsze wieczory można cieszyć się prawdziwym kominkowym ogniem. Zarówno noclegi w lodge`ach jak i miejsca kempingowe warto rezerwować z wyprzedzeniem przez ich strony internetowe. Szczególnie w miesiącach letnich na wjeździe do parku można spotkać tabliczki informujące, że miejsca są już w całości zarezerwowane.

Jeśli nie zależy Wam na spędzaniu nocy w parku, można zatrzymać się w miejscowości St George. W oddalonej około godzinę drogi od parku miejscowości ceny moteli są relatywnie niskie, wiele z nich posiada baseny, co jest niemałym bonusem. Znajduje się tu również wiele restauracji i knajpek oraz dwa mniejsze centra outletowe. Jednak najciekawszym miejscem w St. George jest mormońska świątynia. Ta śnieżnobiała budowla, jak i całe jej obejście, szczególnie pięknie wygląda nocą. Obok kościoła znajduje się Visitor Center, w którym można zapoznać się ze szczegółami wierzeń mormonów. Pracownicy chętnie opowiadają o swojej religii, a wyświetlany film jest również w polskiej wersji językowej (mówiąc wprost, Jezus przemawia do nas po polsku).  Chętni mogą otrzymać świętą Księgę Mormona, przetłumaczonej praktycznie na każdy język, w tym polski oczywiście.

ILE KOSZTUJE WJAZD DO PARKU?

SAMOCHÓD OSOBOWY

$35
  • ważna 7 dni

MOTOCYKL

$30
  • ważna 7 dni

PIESZY LUB ROWERZYSTA

$20
  • ważna 7 dni

Jeśli planujesz odwiedzić więcej niż 2 parki podczas swojej podróży warto zakupić roczny karnet tzw. Annual Pass, pozwalający odwiedzać wszystkie parki narodowe bez limitu przez rok. Można zakupić go zarówno on-line jak i w kasach większości parków narodowych. Jest to spora oszczędność pieniędzy podczas podróży do Stanów.

CHCESZ ODWIEDZIĆ ZION Z NAMI?

Każdego roku zwykle kilka razy wyruszamy z grupami do Stanów, odwiedzając między innymi Zion National Park. Odezwij się do nas jeśli jesteś zainteresowany albo masz dodatkowe pytania.

CZYTAJ WIĘCEJ

Joshua Tree National Park

Co wspólnego ma Jezus z kalifornijską pustynią i dlaczego kaktusy mogą być niebezpieczne. Zobacz co może Cię spotkać w tym...

Wielki Kanion Kolorado

Kiedy pojechać do Wielkiego Kanionu Kolorado? North Rim czy South Rim? Wszystkie potrzebne informacje o Grand Canyon.

Arches National Park

Informacje praktyczne - jak dojechać, najlepsze miejscówki, ile czasu poświęcić na zwiedzanie. Nieznane miejsca w drodze do Arches National Park.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *